Jaką formę opodatkowania JDG wybrać

wpis w: Biznes | 0

Decydując się na otwarcie działalności gospodarczej, jak i będąc już jej właścicielem co roku stajemy przed ciężkim wyborem formy opodatkowania prowadzonego biznesu. Wielu z nas spędza to sen z powiek, ale zagadnienie nie jest aż tak bardzo skomplikowane jakby mogło się wydawać należy jednak poważnie przeanalizować dany biznes i podjąć na tej podstawie optymalną decyzję.

Dostępne mamy cztery formy opodatkowania jednoosobowej działalności gospodarczej:

 

Skala podatkowa jest najpopularniejszą formą opodatkowania, dostępną dla wszystkich i polega na wyliczeniu podatku od dochód, czyli krótko mówiąc przychodów pomniejszonych o koszty ich uzyskania. Na chwilę obecną mamy dwa progi podatkowe, pierwszy w wysokości 17% do kwoty 85.528 złotych i drugi powyżej danej kwoty w wysokości 32%.

W tym przypadku możemy też korzystać z przywileju tzw. kwoty wolnej od podatku wynoszącej w tym roku 8.000 złotych. Co ogólnie mówiąc oznacza, że w przypadku dochodu w wysokości 8.000 złotych w skali roku nie zapłacimy żadnego podatku od uzyskanych dochodów. Żeby nie było jednak zbyt kolorowo kwota wolna od podatku jest degresywna i uzależniona od osiągniętego dochodu, aby ją prawidłowo ustalić i zastosować przy wyliczaniu zaliczek na podatek należy się kierować poniższymi zasadami:

 

 

Kwota podstawy opodatkowania (dochodu) Wysokość kwoty zmniejszającej podatek (kwota wolna od podatku)
Do 8.000 zł 1.360 zł
8.001–13.000 zł 1.360 zł pomniejszone o wynik działania: 834,88 zł × (podstawa obliczenia podatku – 8.000 zł) / 5.000 zł
13.001–85.528 zł 525,12 zł
85.528–127.000 zł 525,12 zł pomniejszone o wynik działania: 525,12 zł × (podstawa obliczenia podatku – 85.528 zł) / 41.472 zł
127.001 zł i więcej Brak kwoty wolnej od podatku

 

Jak więc widać duża wartość kwoty wolnej od podatku dotyczy tylko wybranej grupy osób i zachwalana ostatnio wartość 30.000 złotych kwoty wolnej od podatku, której podniesienie jest planowane przez „Nowy Ład” może okazać się tylko mrzonką.

 

Kolejną formą chyba najbardziej popularną jest podatek liniowy, w którym podatek również jak przy skali wyliczamy od dochodu, ale nie obowiązują nas progi podatkowe i zawsze wartość jego wynosi 19%. Tutaj również nie mamy ograniczenia co do jego wyboru jeśli chodzi o przedmiot  prowadzonego biznesu, ale występują dodatkowe warunki aby z tej formy skorzystać, mianowicie  nieświadczenie usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy (dotyczy to usług o tym samym charakterze, co praca, którą podatnik wykonywał bądź wykonuje dla niego na etacie). Warunek  ten odnosi się do tego samego roku podatkowego.

Kiedy podatek liniowy jest korzystniejszy niż skala podatkowa?

Jeśli roczny dochód jest wyższy niż 100 tys. złotych i nie rozliczamy się wspólnie z współmałżonkiem lub jako samotnie wychowujący dziecko, ponieważ w przypadku takich  rozliczeń jeśli np. małżonek zarabia niewiele a dziecko nie uzyskuje dochodu wartość dochodu dzielimy na 2, a tym samym możemy korzystać z pierwszego progu podatkowego do wyższej wartości w wysokości 17%.

Ulga polegająca na wspólnym rozliczeniu z małżonkiem lub jako osoba samotnie wychowująca dziecko przeznaczona jest tylko dla przedsiębiorców rozliczających się za pomocą skali podatkowej. Dodatkowo nie można skorzystać z ulgi na dzieci i ulgi na internet.

Warto też rozważyć podatek liniowy jeśli oprócz prowadzenia działalności uzyskujemy dochody  z innych źródeł np. umowa o pracę/zlecenie o zakresie usług odmiennym niż prowadzona działalność, które rozliczane są według skali podatkowej. W tej sytuacji przy wyborze podatku liniowego dochody z działalności nie sumują się z pozostałymi dochodami co też bardzo często uchroni prze przekroczeniem pierwszego progu podatkowego, a tym samym zapłatą większego podatku w wysokości 32%.

 

Ryczałt ewidencjonowany odmiennie od dwóch pierwszych form opodatkowania opłacany jest od przychodu czyli koszty prowadzonej działalności nie mają wpływ na podstawę opodatkowania. Warto rozważyć taką opcję kiedy przedmiot działalności nie generuje wysokich kosztów, a przychody są dość znaczące, ponieważ stawki ryczałtu są często dużo niższe niż obowiązująca skala podatkowa lub wysokość podatku liniowego.

 

Co ważne przy opodatkowaniu w takiej formie nie każdy może z niej skorzystać. Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z grona uprawnionych podatników wyklucza bowiem między innymi wszystkich tych, którzy prowadzą działalność gospodarczą w zakresie:

  • prowadzenia aptek,
  • działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
  • działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;
  • wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii.

Wpływ na możliwość wybory ryczałtu ma również fakt podjęcia wykonywania działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:

  • samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
  • w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,
  • samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka

– jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

 

Dodatkowo przy wyborze ryczałtu należy pilnować ustawowych limitów, które w 2021 roku wynoszą:

  • 2 000 000 euro przychodów w roku ubiegłym z działalności prowadzonej wyłącznie samodzielnie lub
  • 2 000 000 euro przychodów w roku ubiegłym wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, gdzie suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła danego limitu.

W przypadku rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej limity nie obowiązują w pierwszym roku jej prowadzenia.

 

Stawki ryczałtu podane są w ustawie wraz z określeniem przedmiotu działalności opodatkowanej daną stawką i wynoszą: 17%, 15%, 12,5%, 10%, 8,5%, 5,5%, 3% i 2%.

 

Ostatnią chyba najmniej popularną formą opodatkowania choć często bardzo korzystną przy wysokich zarobkach jest karta podatkowa, która jest najprostszą formą opodatkowania działalności gospodarczej w polskim systemie podatkowym. Jej prostota polega na fakcie iż podatnik nie jest zobowiązany do prowadzenia księgowości, a podatek, który płaci ustalany jest przez naczelnika urzędu skarbowego, który kieruje się rodzajem i zakresem prowadzonej działalności gospodarczej, liczbą zatrudnionych pracowników, a także liczbą mieszkańców miejscowości, w której działalność jest prowadzona. Minusem w tym przypadku jest obowiązek zapłaty ustalonej wysokości podatku nawet w sytuacji uzyskania straty z prowadzonej działalności.

 

W związku z prostotą oraz stosunkowo niewielką wysokością ustalanych stawek podatku dana forma opodatkowania skierowana jest do wąskiego grona osób z małą ilością zatrudnionych pracowników lub działających samodzielnie co określone jest w Ustawie z dnia 20.11.1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, mianowicie:

  • usługową lub wytwórczo-usługową,
  • usługową z zakresie handlu detalicznego żywnością, napojami, wyrobami tytoniowymi a także kwiatami, za wyjątkiem napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5% w warunkach określonych w części II tabeli załącznika nr 3 ustawy,
  • usługową w zakresie handlu detalicznego artykułami nieżywnościowymi, za wyjątkiem handlu paliwami silnikowymi, środkami transportu samochodowego, częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, ciągnikami rolniczymi i motocyklami oraz z wyjątkiem handlu artykułami nieżywnościowymi objętego koncesjonowaniem,
  • gastronomiczną, jeżeli nie jest prowadzona sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%,
  • w zakresie usług transportowych wykonywanych przy użyciu jednego pojazdu,
  • w zakresie usług edukacyjnych.

 

Wymienione wyżej punkty dotyczą również podatników prowadzących działalność w formie spółki. Jednakże w ich przypadku, liczba wspólników oraz zatrudnionych pracowników nie może przekraczać stanu zatrudnienia wskazanego w tabeli w załączniku.

 

W przypadku spółek cywilnych, z możliwości korzystania z karty podatkowej wyłączone są działalności:

  • w zakresie sprzedaży posiłków domowych w mieszkaniach, jeżeli sprzedaż napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5% nie jest prowadzona,
  • w wolnych zawodach polegających na świadczeniu przez lekarzy weterynarii usług weterynaryjnych, w tym także sprzedaż preparatów weterynaryjnych,
  • w zakresie opieki domowej nad dziećmi i osobami chorymi,
  • w zakresie usług edukacyjnych, która polega na udzielaniu lekcji na godziny,
  • w wolnych zawodach, polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego – w warunkach określonych w części VIII tabeli;

 

Dodatkowymi warunkami, które uprawniają do opodatkowania w formie karty podatkowej jest:

  • prowadzenie działalności gospodarczej nie korzystając z usług osób niezatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę, a także z usług innych przedsiębiorstw lub zakładów, chyba, że są to usługi specjalistyczne (czynności oraz prace, które wchodzą w inny niż zgłoszony zakres działalności i są niezbędne do wykonania wyrobu i świadczenia usług w sposób całkowity, w tym także czynności i prace towarzyszące),
  • nie prowadzenie, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, innej pozarolniczej działalności gospodarczej,
  • nie wytwarzanie wyrobów opodatkowanych podatkiem akcyzowym,
  • prowadzenie działalności gospodarczej na terytorium kraju.

 

Co ważne wybór każdej poza zasadami ogólnymi formy opodatkowania należy zgłosić w odpowiednim terminie, jeśli się tego nie zrobi z automatu zostaniemy opodatkowani na zasadach ogólnych.